qee
04-23-2008, 11:56 PM
Salam. Saya berharap rakan2 di sini dapat membantu saya dalam masalah saya. Walaupun kisah perhubungan ini mungkin panjang namun saya cuba sedaya upaya pendekkan agar mudah utk difahami rakan2. (mungkin cerita ni panjang smpi masuk tahap cerpen, tp sy rasa x kot)
Pertemuan dengan D (wanita) tidak dirancang. Kami bertemu di satu pesta keramaian. Sebenarnya dia mengenali sy sblm ini krn kami pernah menuntut di tempat yg sama.
Dipendekkan cerita, kami teruskan berhubung hingga pada suatu hari dia mengajak saya keluar menonton wayang. Rancangan asal utk ke KLCC terbantut krn D bimbang org terlalu rmi dan kami mgkn tidak dpt tiket jadi dia usulkan sesuatu yg x jangkakan.
Rancangannya, ialah pulang ke rumahnya (yg terletak berdekatan shj) dan pergi menonton wayang di tempat yg sememangnya sy dan adiknya (adik lelakinya yg mencadangkan tempat ini) tahu pasti akan ada tiket bersama-sama semua adik-adiknya! Wah, belum apa2 sy sudah pergi ke rumahnya dan keluar dgn keluarganya. Berkenalan pula dengan parentsnya. Malu2 sy dibuatnya. Ingin saya tekankan di sini, pada ketika ini sy blm ada apa2 perasaan yg kukuh pada D. Hanya sahabat biasa.
Namun semenjak itu sy mula menyimpan perasaan pada D. Sy terpikat dgn sikapnya yg lemah-lembut, sopan, tahu membawa diri dan bijak bergaya. D merupakan anak sulung dlm keluarganya jd tidak hairanlah sikapnya yg pandai membawa diri dan berkomunikasi.
Msg antara kami makin kerap sejak hari itu. Malahan hinggakan dia kembali menyambung pelajarannya di luar negara kami masih berhubung. Dan pada hari jadi adik-adiknya, sy menjadi 'duta' bagi D. Menyampaikan hadiah hari jadi dan kad ingatan daripada kakak mereka yang jauh di bumi asing.
Suatu hari, sy menerima panggilan. Rupa-rupanya daripada D. Terkejut juga sy mendengar suaranya krn setahu sy dia masih di luar negara. Kemudian D menjelaskan akan penyakit yg dihidapinya dan terpaksa menamatkan pengajiannya di sana. Dia sudah berada di rumahnya dlm seminggu. Hari2 berikutnya diisi dgn msg antara kami.
Kami meneruskan lagi perhubungan kami dan beberpa kali sy ke rumahnya. Ibu dan adik-adiknya yg lain melayan sy dgn mesra dan sy tdk rs kekok dgn mereka. Sehingga pada satu hari sy diajak ke Club House yg ayah D merupakan ahlinya. Kami menghabiskan ptg di sana bersama ibu dan adik-adiknya. Dalam sesi karaoke di situ D mengajak sy berduet. Sy turutkan saja.Dan lagu yg dipilihnya ialah 'Jangan Pisahkan'. Tak perlu sy ceritakan pitching2 kami mmg lari habis, tp memori itu yg terpahat di ingatan sy:)
Ingin sy tekankan pd waktu ini kami masih belum ada apa2 yg serius dan sy tidak mahu terburu2 kerana wlupun tempoh perkenalan kami sudah setahun lebih tapi sy masih belum mengenalinya dgn rapat. Memang sy akui D agak perahsia wlupun dia petah berkata2. Dia kurang bercerita akan sifat2nya, cuma kisah2 waktu belajar dulu yg sy kerap dengar.
Dan ini masalahnya. Setelah dlm 2 minggu outing kami ke Clubhouse sy dpt rasakan perubahan pd D. Sy tahu dia dlm proses utk menyambung pelajarannya di sebuah kolej swasta. Dia juga terpaksa membuat lawatan2 ke hospital utk merawat penyakitnya. dan keputusannya tidak memberangsangkan. wlupun penyakitnya tdk serius, namun tiada penawar. saya masih igt kata2nya, "mmg sy akan macam ni sampai bila2".dia selalu mengadu keletihan dan tidak bermaya.dia juga bercerita bagaimana dia harus menjaga adik-adiknya yg semuanya masih bersekolah ditambah lagi dgn tekanan exam yg harus didudukinya.
Saya kerap kali menelefonnya selepas itu. Berbual2 perkara biasa, tentang aktiviti2 hariannya. Namun setelah beberapa mgg D tidak lg mengangkat panggilan sy malahan msg2 yg sy utuskan jg tdk berbalas. Sy kaget, tdk tahu apa utk lakukan, tdk pasti apa salah sy. Sy teruskan jg menghantar msg2 maaf padanya. Satu kali dia menghantar msg supaya sy telefon dia. Dlm perbualan kami dia meminta maaf krn agk sibuk kebelakangan ini dan dgn masalah kesihatannya, adik2 nya dan pelajarannya. Mmg rasional dan logik sekali perkara yg D sebutkan.
Sy cuba kurangkan msg sy selepas itu,bimbang mengganggu dia. Namun apa yg risaukan dia lgsg tdk membalas. Hanya sekali dlm seminggu. Baru skrg sy sedar apa yg sy hilang. Sy rindukan D. Sy rindukan senyuman manisnya, telatah adik2nya, percakapannya. Saya cintakan dia:xNamun skrg sy bagaikan tiada arah tuju. Sy tidak tahu apa harus sy lakukan.:((
Bagaimana sy hendak tahu apa perasaan D yg sebenarnya pd sy? bagaimana harus sy buat supaya dia tahu sy skrg sukakan dia? sekarang sudah dlm sebulan sy tidak menghubunginya. kali terakhir sy msg dgnnya, dia dlm perjalanan plg ke kampung krn datuknya meninggal dan sekali lg dia tegaskan dia anak sulung dan harus menjaga adik2nya. sblm itu sy bertanya knp dia tdk mengangkat panggilan2 sy.
sy selalu terbayang2 wajahnya.wlupun kami tdk berhubung lagi skrg, namun sy selalu mengimbau kembali waktu2 kami bersama dahulu.bantulah sy. beri pandangan anda, nasihat, cadangan. apa2 yg mampu mengubat hati ini dan mungkin perhubungan ini.
terima kasih.
yg benar, qee
Pertemuan dengan D (wanita) tidak dirancang. Kami bertemu di satu pesta keramaian. Sebenarnya dia mengenali sy sblm ini krn kami pernah menuntut di tempat yg sama.
Dipendekkan cerita, kami teruskan berhubung hingga pada suatu hari dia mengajak saya keluar menonton wayang. Rancangan asal utk ke KLCC terbantut krn D bimbang org terlalu rmi dan kami mgkn tidak dpt tiket jadi dia usulkan sesuatu yg x jangkakan.
Rancangannya, ialah pulang ke rumahnya (yg terletak berdekatan shj) dan pergi menonton wayang di tempat yg sememangnya sy dan adiknya (adik lelakinya yg mencadangkan tempat ini) tahu pasti akan ada tiket bersama-sama semua adik-adiknya! Wah, belum apa2 sy sudah pergi ke rumahnya dan keluar dgn keluarganya. Berkenalan pula dengan parentsnya. Malu2 sy dibuatnya. Ingin saya tekankan di sini, pada ketika ini sy blm ada apa2 perasaan yg kukuh pada D. Hanya sahabat biasa.
Namun semenjak itu sy mula menyimpan perasaan pada D. Sy terpikat dgn sikapnya yg lemah-lembut, sopan, tahu membawa diri dan bijak bergaya. D merupakan anak sulung dlm keluarganya jd tidak hairanlah sikapnya yg pandai membawa diri dan berkomunikasi.
Msg antara kami makin kerap sejak hari itu. Malahan hinggakan dia kembali menyambung pelajarannya di luar negara kami masih berhubung. Dan pada hari jadi adik-adiknya, sy menjadi 'duta' bagi D. Menyampaikan hadiah hari jadi dan kad ingatan daripada kakak mereka yang jauh di bumi asing.
Suatu hari, sy menerima panggilan. Rupa-rupanya daripada D. Terkejut juga sy mendengar suaranya krn setahu sy dia masih di luar negara. Kemudian D menjelaskan akan penyakit yg dihidapinya dan terpaksa menamatkan pengajiannya di sana. Dia sudah berada di rumahnya dlm seminggu. Hari2 berikutnya diisi dgn msg antara kami.
Kami meneruskan lagi perhubungan kami dan beberpa kali sy ke rumahnya. Ibu dan adik-adiknya yg lain melayan sy dgn mesra dan sy tdk rs kekok dgn mereka. Sehingga pada satu hari sy diajak ke Club House yg ayah D merupakan ahlinya. Kami menghabiskan ptg di sana bersama ibu dan adik-adiknya. Dalam sesi karaoke di situ D mengajak sy berduet. Sy turutkan saja.Dan lagu yg dipilihnya ialah 'Jangan Pisahkan'. Tak perlu sy ceritakan pitching2 kami mmg lari habis, tp memori itu yg terpahat di ingatan sy:)
Ingin sy tekankan pd waktu ini kami masih belum ada apa2 yg serius dan sy tidak mahu terburu2 kerana wlupun tempoh perkenalan kami sudah setahun lebih tapi sy masih belum mengenalinya dgn rapat. Memang sy akui D agak perahsia wlupun dia petah berkata2. Dia kurang bercerita akan sifat2nya, cuma kisah2 waktu belajar dulu yg sy kerap dengar.
Dan ini masalahnya. Setelah dlm 2 minggu outing kami ke Clubhouse sy dpt rasakan perubahan pd D. Sy tahu dia dlm proses utk menyambung pelajarannya di sebuah kolej swasta. Dia juga terpaksa membuat lawatan2 ke hospital utk merawat penyakitnya. dan keputusannya tidak memberangsangkan. wlupun penyakitnya tdk serius, namun tiada penawar. saya masih igt kata2nya, "mmg sy akan macam ni sampai bila2".dia selalu mengadu keletihan dan tidak bermaya.dia juga bercerita bagaimana dia harus menjaga adik-adiknya yg semuanya masih bersekolah ditambah lagi dgn tekanan exam yg harus didudukinya.
Saya kerap kali menelefonnya selepas itu. Berbual2 perkara biasa, tentang aktiviti2 hariannya. Namun setelah beberapa mgg D tidak lg mengangkat panggilan sy malahan msg2 yg sy utuskan jg tdk berbalas. Sy kaget, tdk tahu apa utk lakukan, tdk pasti apa salah sy. Sy teruskan jg menghantar msg2 maaf padanya. Satu kali dia menghantar msg supaya sy telefon dia. Dlm perbualan kami dia meminta maaf krn agk sibuk kebelakangan ini dan dgn masalah kesihatannya, adik2 nya dan pelajarannya. Mmg rasional dan logik sekali perkara yg D sebutkan.
Sy cuba kurangkan msg sy selepas itu,bimbang mengganggu dia. Namun apa yg risaukan dia lgsg tdk membalas. Hanya sekali dlm seminggu. Baru skrg sy sedar apa yg sy hilang. Sy rindukan D. Sy rindukan senyuman manisnya, telatah adik2nya, percakapannya. Saya cintakan dia:xNamun skrg sy bagaikan tiada arah tuju. Sy tidak tahu apa harus sy lakukan.:((
Bagaimana sy hendak tahu apa perasaan D yg sebenarnya pd sy? bagaimana harus sy buat supaya dia tahu sy skrg sukakan dia? sekarang sudah dlm sebulan sy tidak menghubunginya. kali terakhir sy msg dgnnya, dia dlm perjalanan plg ke kampung krn datuknya meninggal dan sekali lg dia tegaskan dia anak sulung dan harus menjaga adik2nya. sblm itu sy bertanya knp dia tdk mengangkat panggilan2 sy.
sy selalu terbayang2 wajahnya.wlupun kami tdk berhubung lagi skrg, namun sy selalu mengimbau kembali waktu2 kami bersama dahulu.bantulah sy. beri pandangan anda, nasihat, cadangan. apa2 yg mampu mengubat hati ini dan mungkin perhubungan ini.
terima kasih.
yg benar, qee